Onderstaand vind u enkele voorbeelden van Franka’s beeldende werk en poëzie. Voor prijsopgaven kunt u contact opnemen via de contactpagina.
'Om te hopen'. Materiaal: grafiet en houtskool op offwhite pastel papier. Formaat: 21x29,7 cm.
De oude wijze
de oude wijze waakt
thuisland lang gelee
hij roept:
“Waar zijn we? Wie zijn we?
En waarom zijn we alleen?”
hij voelt zijn vragen varen
in de vlagen van de wind
er is een storm aan het brouwen
waar geen antwoord zich bevindt
en waar de druppels vallen
houdt de oude wijze verhaal
het zijn echo's in de leegte
niemand spreekt die taal
toch spreekt de oude wijze
want hij weet dat hij niet weet
en dat wanneer het pad verloren lijkt
hij zich op het pad begeeft
en de oude wijze lacht:
“Zonder vragen ben ik wees!
Wat is mijn leven waard,
als ik niet mijn vragen leef?”
zo landt het onbekende
in de palm van zijn hand
zolang hij niet zijn vingers sluit
blijft dit wonder in stand
dus hij steekt zijn handen uit
en laat de lucht zijn vingers strelen
en predikt nooit te proberen
haar tot antwoorden te bevelen
maar de woorden van de wijze
zijn aan onbegrip verloofd
“Wat is die wijze waard,
als hij slechts lege wijsheid beloofd?”
'Het gewicht van de wereld.' Materiaal: grafiet en houtskool op offwhite pastel papier. Formaat: 30x30 cm.
De Duivel
Heb je al eens met de Duivel gepraat?
De Duivel heet Twijfel en zaait alleen haat.
Hij pakt je bij de hand en zet je vast in het midden
daar graaft hij een gat waar je enkel kan bidden
Eenmaal gelokt tot het donker, verward
Zou je willen dat je hem nooit bij de hand had gepakt
Want alles is hier duister
En je hoort continu gefluister
Over hoe het gras aan beide kanten is verrot
Net zoals jij, als je je op een verkeerde keuze verzot
Wat nou als er niks meer is om naar terug te keren?
Of erger nog, geen zelf meer om de weg te leren?
Maar vrees niet, want je weet wat je moet doen
Je fluistert dan zachtjes de duivel toe:
‘Ben je wel echt?’
De woorden hebben altijd tekort geschoten
ik voel het in de ijzige wind
in de stilte, in de leegte van de kamer om me heen
in de scheur van mijn ziel
als ik luister naar de stem aan de telefoon
het is er in hoe mijn vingers trillen als ik de drempel overstap
het drukt achter mijn ogen
soms wordt het zwart
alles
mijn lichaam scheurt mee met mijn ziel
van binnenuit
dichte gordijnen
vergeten spullen
als een hand die grijpt naar mijn keel
niet meer snel genoeg om weg te rennen
nee, ik zit nu stil
en het trekt me uit elkaar
de tijd trekt en trekt en trekt
als nagels in mijn huid
nagels in mijn huid
heet water op mijn huid
grijs
een knipperende lamp
monsterlijke klauwen boven mijn hoofd en onder de grond
de lucht is statisch
de hemel flikkert aan en uit
ik schraap mijn keel en hoest en hoest
maar de dissonantie is niet iets wat ik uitbraken kan
mijn lichaam beweegt
ik zweef
de brug is te ver
er is niets meer
woorden schieten tekort
'Herinneren of Zijn'. Materiaal: grafiet en houtskool op offwhite pastel papier. Formaat: 21x29,7 cm. Niet te koop.